บทที่ 2 พันธะร้อน วิวาห์สวาท EP2

แม้ว่าใจจริงจะไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไหร่ เพราะเขาเองก็ไม่อยากจะบังคับใจบุตรสาวเรื่องความรัก เนื่องจากเรื่องหัวใจมันไม่สามารถบงการได้ ถ้าเจอคนที่ใช่และเป็นคนดี ก็ถือว่าโชคดี และถ้าเกิดเจอคนเลวไม่รักครอบครัว คนที่จะรู้สึกผิดมากที่สุดก็คงไม่แพ้ตัวเขาเอง

“ไม่เจอ ไม่แต่ง และไม่ยอม ลูกบัวจะไม่ยอมแต่งงานเด็ดขาด คุณพ่อคุณแม่เลิกมาบังคับลูกบัวได้แล้ว ไม่งั้นลูกบัวจะหนีออกจากบ้าน”

เมื่อเห็นท่าทางของบิดาเปลี่ยนไป ไม่ได้ดูเหมือนจะเจ็บป่วยเช่นตอนแรก ก็คิดได้ว่าบางทีเธออาจจะถูกพ่อตลบหลัง เหมือนที่ตัวเองแสดงละครก็เป็นได้ คิดดังนั้นลลิตาก็ยืนกรานปฏิเสธอีกครั้ง พร้อมกับลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องรับแขก ไปยังลานจอดรถของคฤหาสน์หลังงามทันที โดยไม่ฟังเสียงร้องเรียกของบิดาและมารดา

สองสามีภรรยาที่อบรมเลี้ยงลูกมาราวกับเจ้าหญิง ไม่เคยดุ ไม่เคยว่า จนกลายเป็นคนเอาแต่ใจแบบนี้ ก็ได้แต่มองหน้ากันด้วยความกลัดกลุ้ม เนื่องจากอีกไม่กี่วันแล้วที่เพื่อนรักของเขาจะกลับมา 

“คุณพี่คะ เราจะทำอย่างไรกันดี ดูท่าแล้วลูกบัวคงจะไม่ยอมแต่งงานอย่างที่คุณพี่ต้องการแน่ๆ”  ลลนาเอ่ยถามสามีด้วยความกลุ้มใจไม่ต่างกัน เพราะเธอรู้จักนิสัยลูกสาวคนนี้ดี ถ้ารั้นจะไม่ยอมแล้วลลิตาก็จะค้านหัวชนฝาเลยทีเดียว และดีไม่ดีอาจจะหนีออกจากบ้านขึ้นมาจริงๆ ก็ได้      ถ้าเกิดยังถูกบังคับอยู่

“ยังไง พี่ก็ต้องให้ลูกบัวแต่งงานกับตานิกให้ได้” แม้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่รุจกลับไม่ได้มีความมั่นใจอย่างที่ปากว่าเลยสักนิด

“คุณพี่เคยเห็นตานิกแล้วเหรอคะ ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร แล้วนิสัยจะเข้ากับลูกบัวได้หรือเปล่า”

คนเป็นแม่ที่เป็นห่วงสารพัด ก็อดจะถามสามีออกมาไม่ได้ เนื่องจากการแต่งงานของผู้หญิงคนหนึ่ง มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ มันมีองค์ประกอบหลายอย่าง ถึงจะยอมแต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่ง

อย่างเธอเองกว่าจะยอมแต่งงานกับสามีได้ ก็กินเวลาเกือบ 5 ปี  ถึงจะยอมมาใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกัน เนื่องจากเธอต้องดูอะไรหลายๆ อย่าง ทั้งนิสัยใจคอ ความมานะอดทน และความขยันขันแข็งในการทำงาน มีความซื่อสัตย์ต่อเธอมากแค่ไหน และที่สำคัญคือเข้ากับครอบครัวเธอได้หรือไม่ กระทั่งทุกสิ่งที่เธอต้องการผ่านหมดทุกข้อ นั่นแหละลลนาถึงจะยอมแต่งงานด้วย

ฉะนั้นถ้าลูกสาวเพียงคนเดียวจะต้องแต่งงาน ผู้ชายที่โชคดีคนนั้นจะต้องมีคุณสมบัติครบอย่างที่เธอต้องการไม่ต่างจากสามี ไม่เช่นนั้นเธอคงจะไม่ยอมง่ายๆ แน่นอน

“พี่บอกตามตรงนะที่รัก พี่ยังไม่เคยเห็นตานิกตอนนี้เลยแม้แต่รูปสักใบ แต่ไอ้ณัชมันยืนยันหนักหนาว่าลูกของมันหล่อ ยังไงลูกบัวของเราก็จะไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน” รุจตอบกลับไปตามจริง ที่ว่าเขาเองก็ยังไม่เคยเห็นบุตรชายของเพื่อนรัก นับตั้งแต่ที่จากเมืองไทยไป รูปสักใบก็ยังไม่เคยได้เห็น

“หล่อไม่หล่อ น้องไม่สนใจหรอกนะคะคุณพี่ แต่คนที่จะมาเป็นลูกเขย และมาดูแลลูกสาวของเราไปตลอดชีวิต น้องไม่ต้องการคนหล่อ    แต่น้องต้องการคนดี และที่สำคัญต้องรักลูกบัวของเรา”

เมื่อได้ยินในสิ่งที่สามีพูดออกมา ลลนาก็อดเป็นกังวลไม่ได้ เนื่องจากไม่รู้ว่าลูกชายของเพื่อนรักสามี จะมีนิสัยอย่างไร และทำไมถึงต้องรีบร้อนให้แต่งงานกันด้วย

คิดถึงตรงนี้ด้วยความเป็นคนขี้สงสัย ก็อดจะหวั่นใจไม่ได้ ว่าบางทีว่าที่สามีของลูกสาว อาจจะเป็นพวกผู้ชายเจ้าชู้ประตูดิน จนกระทั่งพ่อแม่อ่อนใจ จนต้องจับให้แต่งงานหรือเปล่า เพราะถ้าใช่ขึ้นมา คนที่จะเสียใจมากที่สุด คงหนีไม่พ้นแก้วตาดวงใจของเธอเป็นแน่

“พี่ก็หวังว่าตานิกจะเป็นคนดี พอที่พี่จะยกลูกสาวของเราให้” รุจพูดออกมาด้วยความหวัง พร้อมกับจับมือภรรยาที่รัก เพื่อสร้างความมั่นใจ

อีกฝั่งของซีกโลก ครอบครัวของณัชพลและเหมยลี่เอง ก็กำลังต่อล้อต่อเถียงกับบุตรชายเพียงคนเดียว อย่างออกรสออกชาติไม่ต่างกัน    

“ผมจะไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น พ่อไม่มีสิทธิ์มาสั่งผม”

นวิน ชายหนุ่มลูกครึ่งเชื้อสายไทย-จีน ที่พกพาความสูงกว่า 185 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วนสมชายชาตรี ผิวขาวผ่องราวกับหิมะ ยิ่งทำให้ใบหน้ารูปไข่ ดูหล่อเหลาราวกับพระเอกละครไทยก็ไม่ปาน บวกกับนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ดูคมดุดุจเหยี่ยว จมูกโด่งเป็นสันโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งมีดหมอ เพราะได้รับมาจากบิดาล้วนๆ จนใครต่อใครต่างอิจฉา เรียวปากสีแดงระเรื่อราวกับผลเชอรี่สุก ยิ่งเวลาแย้มยิ้มเล็กน้อย ยิ่งดูมีเสน่ห์เสียจนคนที่พบเห็น ต่างหัวใจเต้นแรงเป็นทิวแถว

และด้วยความเป็นคนรูปหล่อ อัธยาศัยดีกับผู้หญิงสวยๆ ทุกคน   จึงถูกตั้งฉายาว่าเป็นเสือเจ้าสำราญ เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น ราวกับเป็นหมากฝรั่งที่เคี้ยวจนหมดหวานแล้วถึงค่อยคายทิ้ง ถึงจะขึ้นชื่อเรื่องฟันผู้หญิงแล้วทิ้ง แต่ก็ยังมีสาวๆ ที่ยังหลงรักเขาจนไม่ลืมหูลืมตา ยอมเป็นของเล่นค่าเวลาของเสือผู้หญิงอย่างนวิน จนติดอันดับเป็นหนุ่มโสด ที่สาวๆ อยากนอนด้วยมากที่สุด จากผลสำรวจของนิตยสารชื่อดังของฝรั่งเศส

“ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ ฉันเป็นพ่อของแกนะตานิก”

ผู้เป็นพ่อตวาดบุตรชายด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ร่างกายสั่นเทิ้มจนยากจะควบคุม มีเพียงฝ่ามืออุ่นๆ ของภรรยา ที่พยายามสัมผัส เพื่อเป็นการปรามให้ใจเย็นลง แต่กลายเป็นว่ายิ่งเห็นท่าทางของเจ้าบุตรชาย ที่ทำท่าราวกับไม่รู้ว่าตัวเองได้ทำอะไรผิด ก็ยิ่งอยากจะหยิบวัตถุใกล้มือ ปาใส่เจ้าลูกชายตัวแสบให้เลือดในหัวออกมาประจานยิ่งนัก

แต่ถ้าไม่ติดว่าจะทำให้ใบหน้าหล่อๆ ของเจ้าลูกชายที่เขาภูมิใจนักภูมิใจหนาจะเป็นแผล คงได้สั่งสอนให้หลาบจำเสียหน่อย เพราะไอ้อาการถือดีอวดเก่งแบบนี้ มันน่าหมั่นไส้ยิ่งนัก